Deh come il mio sperar mi venne meno

Извор: Викизворник
Иди на навигацију Иди на претрагу
Deh come il mio sperar mi venne meno
Писац: Динко Рањина




5.

Deh come il mio sperar mi venne meno:
   Nessun fu piu di me doglioso mai
   La bella fera, ch' io tanto cacciai,
   Hor altri al suo piacer si tene inseno.
Ed altri il frutto pur di questo ameno 5
   Colle, che con fatica io coltiuai,
   Si gode in pace; e à me trahendo guai
   Fa viuer con il cor de doglie pieno.
Et al piu caldo giorno il fonte chiaro
   Ch'io ritrouai in ualle ombrosa, e humile; 10
   Altri si beue, & io moro d' inopia.
Ond'e l mio uiuer più, ch'assentio[1] amaro
   Veggendo ch' altri à se mie cose appropria.
   Cosi fortuna ua cangiando stile.



Originalni izvor[уреди]

Il secondo volume delle rime scelte da diversi eccellenti autori, nuovamente mandato in luce. In Vinegia, appresso Gabriel Giolito. MDLXIV, str. 578-592. (580)


Izvor[уреди]

M. Rešetar: Talijanske pjesme Dinka Ranjine, Građa za povijest književnosti hrvatske, knjiga 4, JAZU, Zagreb, 1904, str. 138.


Јавно власништво
Овај текст је у јавном власништву у Србији, Сједињеним државама и свим осталим земљама са периодом заштите ауторских права од живота аутора плус 70 година јер је његов аутор, Динко Рањина, умро 1607, пре 412 година.
  1. assentito