Ор невесте мори Стојанице

Извор: Викизворник
Иди на навигацију Иди на претрагу

Ор, невесте, мори, Стојанице, што ти лице потемнело, море, како платно небелено, што ти лице, несте, потемнело, што ти усте подгорело, море како лушпе ореово?

- Ор, Стојане, море, мој стопане, од твоите неправдини, море, зошто одиш туђа земља, зошто одиш, Стојан, туђа земља, тамо љубиш друго либе, море друго либе осем мене.


- Да ми пукнат, несте, твојте очи, ако љубим друго либе, море, друго либе осем тебе.

- Не куни се, Стојан, во очиве, очиве се само моји, море, закуни се што је твоје.

- Да ми пукне, несте, машконо дете, ако љубим друго либе, море, друго либе осем тебе.

- Не куни се, Стојан, во детето, детето је моје, твоје, море, закуни се што је твоје.

- Да ми пукнат, несте, моите очи, ако љубим друго либе, море друго либе осем тебе.

Што Стојан рече не дорече, му пукнале двете очи, море зошто љубел друго либе.