(Pred slikom tvojom zamišljen stojim...)

Pred slikom tvojom zamišljen stojim...
Pisac: Milorad Mitrović

* * *

* * *

   Pred slikom tvojom zamišljen stojim
I budan sanjam nestali san,
A srce dršće k'o slabi listak,
Kad jednom stigne jesenji dan.

   Da l' ljubljah nekad plamene oči,
I kosu crnu, i usta ta?
O, kad to beše? Sećam se, sećam,
Od tada prođe vekova tma.

   Al' onda dani vedrije sjaše,
I slađa beše sanjiva noć,
I ja sam onda drukčiji bio,
I ljubav moja, i vere moć.

   I sve se sruši. Kroz život bludim
Podobno seni, hladan kô kam,
A uzdah ječi kô vetar burni,
Kad jekne noću kroz srušen hram.

   Il' zar da nade zasnivam nove
I hram da srušen obnavljam ja?
Prošlo je, prošlo! Svetinje nema,
A s njome nesta i vera sva.

Izvor

Milorad J. Mitrović: Pesme, SKZ, Beograd, 1910, str. 16-17

Ovaj tekst je u javnom vlasništvu u Srbiji, Sjedinjenim državama i svim ostalim zemljama sa periodom zaštite autorskih prava od života autora plus 70 godina jer je njegov autor, Milorad Mitrović, umro 1907, pre 119 godina.