Sonet g. Mišelju
| ←Pesma žalosna | Sonet g. Mišelju (1847) Pisac: Ljubomir Nenadović |
Pod voćkom→ |
| (profesoru filosofije u Berlinu, sa srebrnim peharom što mu dadoše srpski đaci) |
O ti! što si čuvstva podigao naša,
Raspalio srca, ushitio grudi,
Pokaz’o nam pravac, da duša ne bludi,
Nego da s’ na zemlji za nebesa maša;
Ti! koga ne plaši Sokratova čaša,
I koga se duša neumorno trudi
Da u carstvu uma čovek se razbudi,
Da u sebi večnost, istinu uznaša;
Ti primi, o primi, dostojan pohvala,
Primi od nas cvetak s dunavskih obala,
Uželjeni koji tvoga uma traže.
Devetnajstog veka bila b’ sjajnost mala,
Da slobodu misli nije sudba dala;
Uzvišene misli u svemu nas blaže.
- 1847
Izvor
[uredi]- Celokupna dela Ljubomira P. Nenadovića, Beograd, 1892, Sveska prva, 2. izdanje. str. 52.
|
Ovaj tekst je u javnom vlasništvu u Srbiji, Sjedinjenim državama i svim ostalim zemljama sa periodom zaštite autorskih prava od života autora plus 70 godina jer je njegov autor, Ljubomir Nenadović, umro 1895, pre 131 godina.
|